SERCE Z KAMIENIA

Najprawdopodobniej każdy nieznający tematu czytelnik, poproszony o wskazanie dzieł liberackich spośród zbiorów WBP w Krakowie, wskaże Spoglądając przez ozonową dziurę Zenona Fajfera, Sto tysięcy miliardów wierszy Raymonda Queneau, Świątynię kamienia Andrzeja Bednarczyka. Wśród wymienionych są dwie, które należą do zbioru książek artystycznych – Sto tysięcy miliardów wierszy, Świątynia kamienia. A z tych jest jedna, którą kupiłby dla własnej przyjemności jakiś antykwariusz: Świątynia kamienia.

Continue reading „SERCE Z KAMIENIA”

Reklamy

Muszę pozwolić książce żyć własnym życiem – rozmowa z Radosławem Nowakowskim

Tomasz A. Kalita: Z wielu prób kategoryzacji Pana dzieł liberackich można wyróżnić z pewnością cykl Nieopisanie Świata, jako pewien projekt pisarski, decydujący o ich treści i formie. Każda z tych książek jest pewnego rodzaju paradoksem: z jednej strony są to eseje próbujące bezskutecznie opisać dany świat, z drugiej starają się go uksiążkowić (używając Pana określenia z Traktatu kartkograficznego, s.17), tzn., jak mi się wydaje, stworzyć lekturowy model rzeczywistości, w który zaangażowane jest również medium słowa, tj. książka. Co więcej, można powiedzieć, że większość Pana książek, nawet wspomniany Traktat, uchodzący za pierwszą książkę o liberaturze, wpisuje się w tę syzyfową pracę opisu świata nieopisywalnego. Stąd pytanie: na jakie trudności nie do przezwyciężenia natrafia Pan we własnej pracy literackiej?

Continue reading „Muszę pozwolić książce żyć własnym życiem – rozmowa z Radosławem Nowakowskim”

Fun, szyk, zmora

Tom utworów Filippo Tommaso Marinettiego stoi w pierwszej gablocie. Na okładce widnieje jego zdjęcie: okrągła twarz, łysa głowa oraz podniesione do góry wąsy, bardzo krzaczaste. Postawa sztywna. To wszystko nadaje mu wyraz agresywny i gniewny. A jednak w oczach widać strach, niepewność.

Jest tu też Marinetti… Chociaż nie po drodze mi z nim z przyczyn politycznych, to uznaję jego wkład w literaturę jako twórcy pierwszej awangardy – tak mówił mi pomysłodawca pojęcia „liberatura”, Zenon Fajfer, kiedy staliśmy przed dziejami słowa na trzecim piętrze Arteteki WBP w Krakowie. – W końcu ta wystawa ma za cel zgromadzenie wszystkich autorów liberackich – ich dzieła o charakterze literatury totalnej, jak i inne, które pisali. Ma to być historia literatury z akcentem na liberaturę.

Continue reading „Fun, szyk, zmora”

Obiektywne miejsce siedzenia #Liberatura w Artetece

„Czy Mały Książę też jest liberaturą?” – takie pytanie pojawia się często, gdy prezentuję Wystawę Liberatury Arteteki WBP w Krakowie. Podobno nie ma złych pytań, ale jak powiedziała moja Pani Profesor od logiki: są złe odpowiedzi – czego przykładem było moje niezaliczone kolokwium z Klasycznego Rachunku Zdań…

Tak, być może, kiedy pojawia się termin liberatura, źle jest w ramach odpowiedzi przytaczać jego definicję genologiczną, która znajduje się na wszystkich książkach z serii Liberatura Korporacji Ha!art. Z drugiej strony, czy wypada, by bibliotekarz pouczał czytelników, stojąc przy gablocie Wystawy Liberatury, czym jest wolność?

Continue reading „Obiektywne miejsce siedzenia #Liberatura w Artetece”

Mehr Licht! #Liberatura w Artetece

Książek o znaczeniu prawdopodobnie nie pomieściłyby wszystkie biblioteki wojewódzkie… zresztą dokonują już pewnej selekcji w tym temacie. Arteteka WBP w Krakowie z kolei posiada tylko jedną książkę ściśle związaną z pytaniami semantycznymi i jest to książka szczególna z paru powodów – jej tytuł to light poem.

____

Kiedy pojawia się znaczenie?

__a_

Może teraz?

__ak

Już?

_nak

Teraz wszystko jasne?

znak

Ale który znak oznacza „znak”?

Continue reading „Mehr Licht! #Liberatura w Artetece”

Cylindryczne mantrowanie – #Liberatura w Artetece

Już jakiś czas temu, wraz z nowymi zakupami Arteteki WBP trafiło do nas nietypowe pudełko. Niby zwykłe kartonowe, ze znanym już nam liberatofilom „B” na pokrywce. A więc nowa książka książkarza z Dąbrowy Dolnej, Radosława Nowakowskiego, perkusisty zespołu Osjan, liberata, wydawcy, edytora, grafika… jednym słowem twórcy swojego własnego Wydawnictwa Liberatorium.

Dodajmy, że wraz z Katarzyną Bazarnik i Zenonem Fajferem zorganizował on w 1999 roku sławną już Wystawę Książki Niekonwencjonalnej w Bibliotece Jagiellońskiej, gdzie został zaprezentowany manifest Liberatura. Aneks do słownika terminów literackich. Ale wróćmy do pudełka…

Continue reading „Cylindryczne mantrowanie – #Liberatura w Artetece”

Osławianie aksjomatów – #Liberatura w Artetece

Wystawa Liberatury w Artetece WBP w Krakowie posiada książkę, która zawsze zaszokuje i zainteresuje wycieczkę Czytelników, którzy niekoniecznie znaleźli się z własnej woli w naszej agendzie: „Sto tysięcy miliardów wierszy” Raymonda Queneau.

Co tu dużo gadać – pocięta książka! A więc to nie może być zwykła książka! to musi być niezwykła książka! godna niezwykłego terminu! wystarczy pokazać i wszyscy dopowiedzą sobie resztę…

Continue reading „Osławianie aksjomatów – #Liberatura w Artetece”